Sud potvrdio da Glišićevi najbliži saradnici batinaju neistomišljenike
Dok Darko Glišić sa ministarske pozicije deli lekcije o javnim ulaganjima, u njegovom rodnom Ubu pesnica je postala zvanični instrument politike, što odnedavno potvrđuju i sudske presude. Politički put čoveka koji važi za ključnog operativca SNS-a i kuma predsednika države, godinama prate kontroverze – od sumnjivih veza sa ljudima iz kriminalnog miljea o kojima je pisao KRIK, do najnovijih dokaza o fizičkom razračunavanju njegovih najbližih saradnika sa građanima.
Zvanični dokument pravosuđa, presuda Osnovnog suda u Ubu (K.br.124/25), postala je ključni dokaz onoga što meštani godinama šapuću: Slobodan Pećinar, čovek koji se na fotografijama ne odvaja od ministra Glišića, osuđen je zbog fizičkog napada na aktivistu Miloša Petkovića. Sud je utvrdio da je motiv napada bila „različita politička opredeljenost“, čime je stavljen pečat na tvrdnje da Glišićev krug saradnika koristi silu za gušenje kritike.
Dve decenije pod istom senkom
Politička istorija Uba u poslednjih 20 godina neraskidivo je vezana za uspon Darka Glišića, koji je ovu opštinu transformisao iz nekadašnjeg radikalskog uporišta u svoju neprikosnovenu bazu moći. Tokom dvehiljaditih, Glišić je kao funkcioner radikala postavio temelje svoje mreže, da bi nakon 2008. godine čitavu infrastrukturu preveo u SNS. Njegova direktna vladavina trajala je od 2012. do maja 2024. godine, kada je formalno postao ministar, ali se njegov uticaj širio daleko van lokalnih okvira.
Da Glišić ima ključnu ulogu u sistemskim procesima, poput stranačkog zapošljavanja, javnosti je otkrio uzbunjivač iz fabrike „Krušik” Aleksandar Obradović, označivši ga kao glavnog čoveka za kadrovanje u namenskoj industriji. Njegovo ime pominjalo se čak i u iskazu optuženog Veljka Belivuka, koji je tvrdio da je sa Glišićem bio u direktnom kontaktu, što je ministar, kako piše KRIK kategorički demantovao kao „notornu laž“ onih koji napadaju ljude koji su ih uhapsili.
Iako su u junu 2024. godine na funkcije formalno stupili Aleksandar Jovanović Džajić kao predsednik opštine i Ivana Nikolić kao njegova zamenica, aktivista Miloš Petković objašnjava da je to samo paravan za održavanje istog centra moći: „Predsednik opštine je običan fikus i ikebana – za sve se i dalje pitaju Glišić i Ivana Nikolić“. Za kritičare lokalnog režima, personalna rešenja su sporedna, jer sistem „timskog rada“ zapravo predstavlja kontinuitet Glišićeve dominacije u kojoj on, uprkos ministarskoj fotelji u Beogradu, zadržava potpunu kontrolu nad Ubom i njegovim resursima.
Svedočenje o torturi
Petković u svom svedočenju opisuje kroz šta prolazi kao „neprijatelj broj 1“ lokalne vlasti:
„Stanje na Ubu je jako loše, mi smo mala sredina za ovoliku količinu moći koju poseduje Glišić. U dva navrata su me fizički napadali, objavili su moj zdravstveni karton da bi me ponizili, o targetiranju na mrežama da ne govorim. To je totalni pritisak uzurpiranog sistema na jedinku“, navodi Petković i dodaje da fizičku zaštitu sistemu pruža organizovana grupa pod vođstvom Radoša Kadijevića, za koga tvrdi da je Glišićev kum.
Pipci koji se šire
Dokumentovana bliskost ministra sa osuđenim Pećinarom nije izolovan slučaj. Pored Pećinara, u Glišićevom okruženju se redovno pojavljuje i Radoš Kadijević, protiv koga se vodi novi postupak zbog napada iz aprila prošle godine, neposredno nakon završetka protesta na Ubu, kada je grupa napadača presrela Petkovića dok se ulicom kretao u društvu prijatelja. Napadači su ga ubrzo opkolili, oborili na zemlju i zadali mu više udaraca nogama. Tokom napada, Radoš Kadijević, u lokalnoj javnosti označen kao vođa batinaša i „desna ruka“ Darka Glišića, uputio je Petkoviću direktnu pretnju, jasno nagoveštavajući šta ga tek čeka u budućnosti.
Slučaj je odmah prijavljen nadležnim organima, a policija je pokrenula postupak protiv Kadijevića, Željka Milivojevića zvanog Beluga, lica sa prezimenom Pećinar, kao i više N.N. počinilaca. Sudski epilog ovog nasilničkog čina tek predstoji.
Miloš Petković navodi da se radi o dobro organizovanoj grupi koja se redovno pojavljuje na kritičnim tačkama tokom izbornih procesa, a koja na lokalu uživa status nedodirljivosti.
„To je ista ekipa koja je bila prisutna i na lokalnim izborima u Mionici i Kosjeriću, a i u Valjevu tokom ’krvavog avgusta’. Oni su grupa koja već 10 godina seje strah, do sada potpuno nedodirljivi i pod punom zaštitom. Ub je bukvalno centar zla za ceo okrug – odavde pipci idu za Valjevo, Lazarevac, Obrenovac i svuda gde je potrebno.“
Činjenica da je Glišićev pomoćnik u ministarstvu, Vladimir Mićić, takođe ranije identifikovan kao vođa batinaša u Šapcu, potvrđuje navode da ista lica operišu svuda gde je potrebno – od Mionice i Kosjerića do Valjeva. Ova najnovija presuda sa Uba služi kao krunski dokaz da Glišićev sistem, uprkos ministarskim funkcijama i formalnim „fikusima“ na vlasti, i dalje počiva na ljudima koji su odlukom suda potvrđeni nasilnici.
Još uvek nema komentara.