Američki generali i analitičari sve glasnije upozoravaju da prava strateška pretnja Vašingtonu nije na Bliskom istoku, već u Indo-Pacifiku, gde Kina više nije rival koji se približava, već potpuno ravnopravna vojna sila Sjedinjenim Državama. Poruka general-pukovnika Stefena Sklenka, zamenika komandanta američkog Marinskog korpusa za instalacije i logistiku i bivšeg zamenika komandanta Indo-Pacifičke komande, bila je nedvosmislena na nedavnom Modern Day Marine Expo-u. „Nema veće pretnje od Narodne Republike Kine“, rekao jeon.
„Ne slušajte te gluposti o tome da se Kina približava. Oni su nam pravi rivali u gotovo svakoj meri nacionalnog uticaja.“ Njegova procena, utemeljena na godinama proučavanja kineske strategije pod Si Đinpingom, uznemirila je Pentagon.
Rat na Bliskom istoku, iranske salve balističkih raketa i hiljade dronova, bio je kao surovi test za američke kapacitete. Iako su SAD i Izrael demonstrirali superiornost u preciznim udarima i odbrani, sukob je pokazao sve strateške ranjivosti: zaliha presretača su iscrpljene, besmisleno i preskupo suprotstavljanje masovnim napadima jeftinih dronova i minimalna sposobnost potpunog neutralisanja iranskih lansera. Analitičari smatraju da bi sličan scenario protiv Kine, sa njenim ogromnim arsenalom hipersoničnih raketa, anti-brodskih sistema i dronova, bio vojni slom. Kineska industrija proizvodi municiju takvom brzinom da američke fabrike nikako ne mogu da je prate.
Čak i Iran, kao sila srednjeg ranga, iskompromitovala je američku iluziju o superioprnosti.
Američki generali, za razliku od političara, ističu potrebu hitnog pretvaranja mirnodopskih instalacija u ratne platforme otporne na rakete i sajber napade. Kina je, za razliku od Irana, izgradila A2/AD (anti-access/area denial) kapacitete koji bi ozbiljno otežali američku primenu sile blizu Tajvana ili Prvog ostrvskog lanca. Kineska mornarica po broju brodova već nadmašuje američku, a investicije u nuklearno naoružanje i svemirska sredstva idu brže od zapadnih.
Kina se više ne zadovoljava regionalnom dominacijom, već nastoji da ekonomski osvaja sva svetska otvorena tržišta, da plasira ogroman kapital ostvaren ekonomskim ubrzanim rastom i da stvara respektabilnu vojnu silu. Doktrina – dok drugi ratuju, mi ćemo se razvijati, pokazala je kinesku premoć.
Ipak, SAD zadržavaju kvalitativne prednosti u iskustvu, podmornicama, savezničkoj mreži i tehnološkoj inovaciji. Dobro, saveznici se u ratu na Bliskom istoku nisu solidarisali sa Trampovom vojnom akcijom.
Ali, upozoravaju analitičari, vreme nije na američkoj strani. Dok Bliski istok troši resurse, Peking posmatra i uči – spreman da iskoristi svaku distrakciju. U eri „precizne mase“ i hibridnog rata, vojna snaga se gradi na temelju novih tehnologija, bez rizika u besmislenim ratnim iscrpljivanjima.
Još uvek nema komentara.